Kleine man houdt niet zo van verandering. Dat is prima, maar soms wel lastig als je in de groei bent. Vooral nieuwe schoenen kopen is een drama.
We besluiten in de vakantie een poging te wagen. Al op de eerste dat spotten we een schoenenwinkel. Buiten zie ik een rek met uitgestalde en afgeprijsde schoenen staan. Samen met dochterlief stuif ik erop af. Waarna ik vrijwel direct dochterlief moet teleurstellen.
Buiten pak ik een geschikt paar voor kleine man. Als ik de nieuwe schoen alleen al bij zijn voetje houd, gilt hij het uit: “Nee, wil niet nieuwe goeden!!!”. Dapper lopen we naar binnen, op zoek naar de kinderafdeling. Blikken volgen ons. Meelijwekkend, boos. We zetten door.
Bij de kinderafdeling is geen verkoper te vinden. Ik ga op zoek en word al snel begroet met een Drents ‘Goedemorgen’. Ik bespeur enige teleurstelling op het gezicht van de verkoper als ik de moeder blijk te zijn van dat luid gillende jochie. De verkoper probeert oprecht te helpen door de schoen bij kleine man aan te trekken. Het mag niet baten.
“Laat mij maar even,” zegt lief en het lukt hem om de schoen aan te krijgen. Hij zit goed. Nu de andere helft nog. De verkoper blijft lang weg. Hij kan de wederhelft niet vinden en moet noodgedwongen op zoek naar een collega. Intussen brult kleine man nog steeds de hele zaak bij elkaar. We proberen van alles. Spelen in de speelhoek, drinken, zelfs een snoepje kan hem niet bekoren.
Dan komt de verkoper terug. Hij heeft de verloren schoen gevonden. Even observeert hij ons. Hoe zullen ze reageren? Hoe moet ik dit vertellen? Laat staan verkopen? “Eh, ik ben bang dat de schoen die uw zoontje aan heeft, te lang buiten heeft gestaan. De kleur wijkt nogal af. Uiteraard krijgt u korting op de reeds afgeprijsde schoen.”
En inderdaad. Het kleurverschil is aanzienlijk. “Ik vraag me af of het nog wel bijkleurt,” peins ik hardop. Snel halveert de verkoper de prijs. Lief en ik kijken elkaar aan. Hele goede (en oorspronkelijk dure) schoenen voor een spotprijsje. We doen het.
De schoenen blijven aan. Onder protest, dat wel, maar ik heb de oude schoenen verstopt. Een half uur later stapt kleine man rond alsof hij nooit andere schoenen gehad heeft. Hij rent, hij klimt, hij klautert. Het is een echte boef.
Recente reacties