‘Een boektrailer van je boek op YouTube vergroot de zichtbaarheid van je boek’, legt Maurice uit in zijn boek Uitgever gezocht 3.0.
Ik lees het en denk: ‘Aan mij niet besteed, ik heb geen verhaal, ik heb een boek dat verdriet verzacht. Daar kan ik toch geen boektrailer van maken?’
Maar mijn geweten (voor sommigen ook bekend als Maurice) blijft aan me knagen. Dagen-, weken-, zelfs maandenlang. Maar de ‘klik’ blijft uit. De ‘klik’ in mijn hoofd die me vertelt dat het klopt, die lijkt maar niet te komen. Laat Maurice me nu in de steek?
Een nieuw plan
Er komt een nieuw plan. Deel, win en koop een aandeel. Een facebook-actie waarin je een boek kunt winnen. Een prachtig boek. In mijn ogen. Het heet Groots & meeslepend leven (ode aan dagelijkse sleur) en is geschreven door Lou Niestadt. Gezien de titel lijkt het een boek vol glamour, maar het gaat eigenlijk over klein geluk. In haar eigen stijl, in haar eigen handschrift en met haar eigen tekeningen, vertelt ze hoe je je leven glans geeft. Hoe je een avontuurlijk, wild en vooral leuk leven kunt verenigen met je de sleur in de leven. Ze vertelt hoe je van sleur een deugd maakt.
Het plan blijkt iets te groots. Ik leer dat deel en win wel werkt, maar dat deel, koop en win net vier lettertjes teveel zijn. Inmiddels heb ik het boek wel zelf aangeschaft. Twee weken geleden.
‘Dat leest niet makkelijk’ is de eerste reactie van mijn lief.
‘Mmmm’ mompel ik ietwat verontwaardigd.
Na de eerste 20 pagina’s gelezen te hebben, sta ik op. ‘Ik moet even een boodschap doen. Ik neem die kleine wel even mee.’
Ik trek onze jassen aan en haast me naar de winkel. Een leeg notitieboek met witte vellen en een setje aquarelverf is het doel. Thuisgekomen laat ik trots mijn buit zien. Mijn lief kijkt me vragend aan.
‘Voor mijn boek en een beetje voor mezelf’, antwoord ik geheimzinnig en hij laat me maar even gaan.
Mijn Journal en ik: een onafscheidelijk stel
Vanaf die tijd draag ik mijn Journal (mijn inmiddels niet meer zo lege notitieboek) bij me, zoals ik vroeger mijn lievelingsknuffel bij me droeg. Mijn Journal en ik zijn weer onafscheidelijk. Nu vind ik Journal een woord dat doet denken aan een dagboek. Dat is het niet helemaal. Niet voor mijn gevoel. Een dagboek is een geheim boek dat niemand mag lezen. Een Journal is een beschrijving van mijn leven, ongecensureerd. Een boek waarin je later in terugkijkt. Een boek met foto’s, tekeningetjes en teksten. Een compleet boek. Mijn levensverhaal. Met af en toe een krabbeltje van de dierbare mensen om mij heen.
Elke dag maak ik een tekeningetje over de inhoud van mijn boek. Met in mijn gedachten dat creativiteit leidt tot meer creativiteit. En ongecensureerd, dus getekend met PEN. Niet gummen, niet denken, maar doen. Soms best lastig voor een denker.
Plotseling valt het kwartje: 5-5-5
En dan, na een onderhoudend gesprek met een van mijn aandeelhouders, valt het kwartje. Ik ben al bezig om mijn vragen te visualiseren, voor mezelf. Waarom zou ik de vragen en de beelden die ik daarbij zie, daarbij teken niet combineren in een trailer? Een lijstje dient zich aan, verschillende vormen passeren de revue, maar uiteindelijk is de vorm daar. Vijf vragen, vijf opdrachten, vijf euro. Een nieuw concept is geboren. De boektrailer is op 13 november een feit geworden.
Maurice Smit, Lou Niestadt en anonieme aandeelhouder: bedankt voor jullie onbewuste en inspirerende steun bij het maken van deze trailer:
PS. Voor ik het vergeet: als je een aandeel koopt en in een persoonlijk bericht aan mij op TenPages vermeld dat je mee wilt doen met de actie Groots en meeslepend leven, dan maak je nog steeds kans om dit prachtige boek te winnen. De trekking vind plaats als de 2000 aandelen en de 100 aandeelhouders is behaald!
Recente reacties