Al sinds het idee in mijn hoofd borrelt, zit ik in een tweestrijd. Eigen beheer of een uitgeverij. Voordelen, nadelen. Het heeft het allebei. Ik weet het niet. Ik maak afspraken met drukkers. Kijk naar de kosten. Kijk naar de opbrengsten. Stuit op de distributie en op de promotie. En dan … dan lees ik een blog. Van een moeder. Over TenPages. Over haar woelige leven met TenPages.
De blog is leuk, en mijn nieuwsgierigheid geprikkeld. Ik klik door naar het manuscript. Hoe werkt dit eigenlijk? 2000 aandelen verkopen. Pff, dat is veel. En dat binnen 4 maanden? Dat is kort. Onmogelijk. En toch. Wat waren ook alweer de voordelen van een uitgeverij? Ze kennen de juiste mensen, hebben de juiste connecties, hebben al vaker met dat bijltje gehakt. En er zijn al 65 boeken verkocht. Het kan dus wel. Hard werken, overtuigd zijn van je boek, het kàn.
4 maanden
2000 aandelen
100 aandeelhouders
€ 5,00 per aandeel
Die vier doelen blijven door mijn hoofd spoken. Hoe ga ik dat doen? Hoe ga ik dat aanpakken? Het is een lastig genre. Maar dat geldt eigenlijk voor ieder boek. Ik besluit eerst maar eens TenPages.com te gaan verkennen. Ik koop een paar aandelen. Van een kinderboek, een populair wetenschappelijk boek en van een boek over het vijfsterren Hotel Mama. Hotel En Hotel Mama gaat ineens als een speer. Wauw, wat een adrenaline! En het is niet eens mijn boek. Maar het lijkt wel een beetje mijn boek. Ik leef mee, ik duim mee, ik hoop mee. Deze website is verslavend. Maar dan ineens is Hotel Mama weg. Weg uit het inmiddels vertrouwde TenPages-beeld. Hoe kan dat nou? Ik ververs mijn browser, maar het werkt niet.
Wat blijkt? Hotel Mama heeft de 2000 aandelen gehaald… Het 66e boek dat wordt gepubliceerd is een feit. Dat motiveert. Zo enorm dat ik op dat moment besluit dat TenPages ook voor mij is. Binnenkort. Tot later. Tot snel.
Recente reacties