Vandaag is een mooie dag

Vandaag is een mooie dag. Vandaag lijkt een dag dat het tij gaat keren. Het jaar 2012 dat begon met zoveel tegenslag. Op momenten dat ik dacht dat het niet slechter kon, kwam er weer wat op mijn pad. Het leken te veel tegenslagen om waar te zijn. Maar ik zat er midden in en leek er niet uit te ontwaken. Ik zocht naar iets dat mij hielp wakker te worden uit deze nachtmerrie. En dat iets is bij mij altijd weer schrijven. De basis waarop ik kan terugvallen.

‘Moet ik mijn boek wel dit jaar op TenPages plaatsen?’ vroeg ik onzeker aan mijn lief.
‘Juist nu,’ was zijn antwoord ‘Als je dit voor elkaar krijgt, dan kun je het jaar ten minste positief afsluiten. Laat dàt je doel zijn.’
‘Maar wat als het niet lukt?’
‘Het lukt je’ en hij kijk me aan met een blik die me vertelt dat ik hem nu maar beter niet tegen kan spreken.
In mij poging dat toch te doen, zegt hij: ‘Ik sta achter je.’ Tranen vullen mijn ogen en plotseling voel ik me weer gesteund in alles. Niet alleen zijn geloof in mijn boek, maar ook in zijn steun aan mij in een heftige periode in mijn leven.

Dit gesprek is nog niet zo lang geleden. Midden in de zomer in juli van dit jaar. Halverwege het jaar nam ik het besluit om 2012 niet zo beroerd te laten eindigen als het is begonnen. Hoewel ik daar maar weinig invloed op had. En toch wil ik er alles aan doen om aan het eind van het jaar te kunnen zeggen: ‘Het was een turbulent jaar, maar er is ook iets moois uit voortgekomen’.

Vandaag lijkt een dag dat het tij gaat keren. Waarom? Mijn dochter heeft haar eerste melktand verloren! Ja, echt waar. Ik leef met haar mee en gloei van trots. Ze straalt en ik straal met haar mee. Wat een mooie mijlpaal. Klein geluk wordt groot geluk. Klein geluk betekent weer genieten van de mooie dingen. Ik realiseer me dat haar leven – na haar heftige benauwdheidsaanval – gewoon weer doorgaat. Ze is een gewone kleuter, met haar grillen en grappen. Wat een mooi besef. En dan belt mijn vader. De arts is zeer tevreden, vertelt hij. De leukemie is nog steeds uit zijn lijf. De experimentele behandeling lijkt aan te slaan. En dan mijn boek. Al op de tweede plaats met maar liefst 805 aandelen verkocht. De hoop is terug – in alles. Ik kan weer oprecht genieten van klein geluk. Vandaag lijkt een dag dat het tijd gaat keren. Ten goede dit keer.