Promoten, promoten, promoten, doorzetten èn een goed manuscript. Dat is in één zin de kern van crowdfunding op TenPages. Tenminste, als je binnen 4 maanden, 2000 aandelen van 5 euro per stuk wilt verkopen aan minimaal 100 mensen.
De eerste stap … versneld
Het idee voor het boek Jouw dierbare leven bestond al langer. En op een dag ontdekte ik door mijn blog op mams@work dat er – naast de traditionele manier van uitgeven en uitgeven in eigen beheer – nog een derde manier was om mijn boek in de boekhandel te krijgen: middels crowdfunding op TenPages. Langzamerhand groeide mijn overtuiging. Ik investeerde in het boek van de CEO van Hotel Mama en een kinderboek met de avonturen van Biebie. Een brief in mijn brievenbus bepaalde het moment waarop ik mijn manuscript plaatste op TenPages. Ik mocht met mijn dierbare boekjes op een uitvaartbeurs staan.
‘Zal ik het doen?’
‘Dan heb je nog maar anderhalve maand’
‘Maar het is wel een buitenkans’
‘Dat is waar’
‘Ik doe het’
De uitvaartbeurs was op 28 september, op de verjaardag van mijn lief. Op de beurs wilde ik het boek – of in ieder geval een groot deel van het boek – laten zien aan de mensen. Dat betekende heel hard werken. Ik had ideeën, krabbels, notities, tekeningetjes, maar nog niets concreets op papier. Anderhalve maand de tijd om dit te realiseren. Ik ging aan de slag. Het ging lekker, het ging goed en ik nam nog een cruciale beslissing. Ik besloot om het boek nog iets eerder te lanceren. Op 7 september. Omdat mensen in januari vaak de hand op de knip houden en december een twijfelgeval is. December is immers al zo’n dure maand.
Een aandeel in de hand
Op de uitvaartbeurs heerste een goede en gemoedelijke sfeer. Ik vertelde het concept en gebruikte het geprinte boek als leidraad. De reacties waren hartverwarmend. Wat ik ook merkte, was dat veel mensen me wel wilden steunen en een fysiek aandeel wilden kopen. Met de portemonnee al in de hand, vroegen ze me hoe ze dan een aandeel konden kopen. Hoe jammer was het dan om ze (maar ook mezelf) te moeten teleurstellen:
‘Het kan alleen via internet’
‘Maar ik koop niets via internet’
‘U kunt ook via een machtiging betalen?’
‘Nee, sorry, daar hoor ik zoveel slechte verhalen over. Als ik jou nou geld geef, dan kan je het zelf regelen. Die boekopbrengst hoef ik niet, hoor’
‘Helaas, dat gaat echt niet. Zo zit het systeem jammer genoeg echt niet in elkaar …’
Eenmaal thuis, bedenk ik of het ook anders kan. Of ik die mensen die me willen steunen ook dat platform kan geven. Maar dat blijkt lastig in de praktijk. Ik kan hier echt geen alternatief voor verzinnen. Het gaat om een investering, niet om een gift. Bovendien gaat het ook om het aantal aandeelhouders. Toch is er later een aantal mensen geweest die me op deze manier hebben gesteund. Via de rekening van een goede vriendin. Stille aandeelhouders die het verzachten van verdriet net zo belangrijk vinden als ik. Bij deze: bedankt voor jullie donatie!
Wat nu? Verder! Maar hoe?
Na het harde werken voor de uitvaartbeurs, was ik even bang dat mijn inspiratie op zou zijn. Ik had flyers laten maken, visitekaartjes, schriften en pennen. Wat was de volgende stap? Wat moest ik nu doen? Er volgde een facebook-actie die als actie jammerlijk mislukte, maar me wel een fraaie booktrailer opleverde. Ik schreef persberichten die – in een stad als Alkmaar met vele succesvolle schrijvers (denk aan Saskia Noort, Joost Zwagerman en Simone van der Vlugt) – het levenslicht in de krant niet mochten zien. Maar het leverde me wel de belofte op dat er een artikel in de krant komt als het boek eenmaal in de winkel ligt. Ook dat is natuurlijk heel veel waard!
Er hingen posters van mijn boek in de stad en mijn flyers waren verkrijgbaar in verschillende winkels. Op het laatste moment heb ik nog boekenleggers laten maken en bij verschillende boekhandels neer kunnen leggen. Daarnaast was de social media natuurlijk heel belangrijk. Twitteren, facebooken en berichten plaatsen op LinkedIn. Tot ze niet meer om je heen kunnen, fluisterde een succesvolle mede-TenPager me in.
Een dag later … de tweede stap ingezet
Nu, een dag na het behalen van de 2000 aandelen en het voltooien van de eerste stap op TenPages, kan ik nog steeds niet zeggen wat de doorslag heeft gegeven. De eerste stap van het TenPages-avontuur is niet samen te vatten in één zin. Zelfs niet in de openingszin die ik opschreef. Ik heb nieuwe mensen ontmoet en gesproken. Ik heb hoogtepunten en dieptepunten gekend. Ik heb mooie nieuwe volgers op twitter gekregen. En op facebook. En nog een paar op mijn ondergeschoven social media kindje LinkedIn. Ik ben heel benieuwd wat stap twee mij mag brengen.
Maar stap twee is niet mogelijk zonder stap één. En het voltooien van die eerste stap was nooit mogelijk geweest zonder aandeelhouders. Die mij de financiële, maar zeker ook de mentale steun hebben geboden om de tweede stap te kunnen nemen. Met dezelfde overgave als de eerste stap. Dat is toch het minste dat ik voor mijn aandeelhouders, maar ook voor mijn toekomstige lezers kan doen! Ik zeg: op naar stap twee 🙂
Recente reacties