Ooit had ik twee cursisten. En ik had altijd een gouden regel tijdens mijn cursussen. De pauze was ter ontspanning en dan werd er niet over de cursus gepraat. Dat bracht vaak de leukste gesprekken voort. Ditmaal hadden we het over drie levensfasen. De eerste had een baby en zat compleet in de luierfase. De tweede had een dochter op de basisschool en was helemaal op de hoogte van de nieuwste rages. Ik was happy single, ging vaak lekker stappen en vaak naar concerten.
Nu – 15 jaar later – denk ik terug aan dat gesprek. Nu ben ik degene met een kind dat hopelijk deze zomer uit de luiers is en eentje die me de nieuwste rage leert: loombandjes. Voor de mensen die het niet kennen: dat is punniken met elastiekjes. Gekleurde elastiekjes, glow-in-the-dark elastiekjes, glitterelastiekjes en dan het liefst versierd met een frutseltje eraan. Als je denkt dat het alleen voor meisjes is, dan heb je het goed mis. Ook de jongens elastieken vrolijk mee. Ik ook trouwens. Hoewel ik eerlijk moet zeggen dat ik zo langzamerhand wel een beetje loom word van die lome bandjes.
Daar ben ik even stil van Jan! Voorlopig ga ik voor 365 dagen helenspinsels. Dat vind ik al een flinke opgave 🙂 Maar wel een leuke, vol inspiratie..
Wat een leuk doorkijkje op het leven, Helen. Jouw gedachtespinsels zie ik nog wel eens belanden in een klein boekje.