Inspiratieloos?

Ja, ik ben het ook regelmatig. Inspiratieloos. Geen inspiratie om te schrijven. Geen inspiratie om te tekenen. Geen inspiratie om dan ook maar iets creatiefs te doen. De oplossing is even simpel als doeltreffend. Ga het gewoon doen!

En juist daar ligt de crux. Want er liggen zoveel andere dingen op de loer. De was. De kinderen. De kat. Netflix. De schoonmaak. De afwas. De grote opruimklus. Zoveel andere dingen dat ik aan dat ene ding dat ik echt leuk vind niet toekom. Dus creativiteit is gewoon loslaten. Al die andere dingen. Ook dat ene woordje van WordOn dat op dit moment boven mijn tekst uitpopt. Doen is het toverwoord.

Toch moet ik me ook nog heel even bezighouden met andere dingen. Heel even maar. Zoals het leren van een markdown language om dit blog snel te kunnen posten. En nog sneller te kunnen typen. Alles even snel om de rust te vinden in … mijn eigen creativiteit. Alles om tijd te besparen. Tijd over te hebben om iets creatiefs te doen. Alleen … die tijd heb ik wel als ik de was gewoon even laat liggen, de kinderen hun eigen drinken laat pakken, de kat lekker te laten luieren of spelen, Netflix aan de kant leg en de rommel gewoon de rommel te laten. Echt dan… dan heb ik zeeën vol van tijd. Heerlijk. Even niks. Of ja, toch wel. Schrijven, creëren en stilletjes genieten van mijn eigen flow.

PS. Maar nu moet ik me dan ook echt even verdiepen in die markdown language en een leuk plaatje zoeken voor bij dit blog. Pfff. Zo wordt het nooit wat natuurlijk 😉

PS.PS. Stiekem wordt het wel wat. Het heeft me ongeveer 30 minuten gekost om dit stukje te schrijven, een foto te maken en het te uploaden naar WordPress. Dus nu heb ik ineens wel even tijd voor wat meer creativiteit. Ik sluit af als een blij ei 🙂

PS.PS.PS. Het is helaas niet mogelijk om een blog te updaten via Ulysses. Hij plaatst de blog steeds weer opnieuw. Dus als ik onverhoopt een tekstfoutje zie, dan zal ik hem toch moeten aanpassen in WordPress. Dat is dan wel weer jammer. Maar ach, het is altijd goed om nog iets te wensen over te laten (zegt mijn moeder altijd)…