Papa en mama willen vooral even rust. De kinderen willen vooral klauteren en klimmen. Na een kleine zoektocht komen we uit bij het kabouterbos. Aan de buitenkant ziet het eruit als een riant huis midden in het dorp. Achter huis ontwaakt een zee van ruimte.

Terwijl we op het terras zitten, rennen de kinderen naar de peutervriendelijke speeltoestellen. Heel even kunnen we genieten met zijn tweeën. Totdat de kinderen komen roepen:

“Pap, mam, kom eens kijken! Snel!”

Ik denk op zijn minst dat er iets ergs is gebeurt. De waarheid is dat ze gewoon hun kunstjes willen laten zien. De belofte van een paar stralende koppies doen me uit mijn zetel herrijzen.

Hoewel de kinderen zich urenlang zouden kunnen vermaken op louter dit deel van het kabouterpark, besluiten we al snel om verder te kijken. Het is een ware ontdekkingstocht. Achter iedere bocht iets nieuws, in ieder nisje een verrassing. het afwisselende karakter van dit parkje maakt het gezellig.

We sluiten af in een klein indoor klimpark. Het is eigenlijk één grote zandbak mét klimtoestellen. Klein genoeg om het overzicht te kunnen bewaren. Groot genoeg om heerlijk te kunnen spelen. Het kabouterbos is echt de moeite waard.