Het begon eergisteren. Het waaide flink. Tot nu toe had ik nog geen last van een loopneus en tranen in mijn ogen. Maar nu voelde ik het aankomen stromen. Rode ogen, een rode neus en wollig in mijn hoofd. Symptomen van hooikoorts. Gelukkig was mijn redder nabij. Regen, regen, kom maar op. Ik verwelkom je met beide armen. Ik snuif je op en adem je in. Regen betekent meer lucht, minder tranen en een leeg hoofd. Heerlijk.
Recente reacties