Gisteren en vandaag maakten dochterlief en ik samen een allerliefst portemonneetje. We waren er allebei trots op en vandaag paradeerde ze dan ook met haar nieuwe aanwinst om haar nek.
Als ik in de ochtend nog even een was in de machine doe, valt mijn oog op mijn handleidingentasjes. Ik bewaar al mijn handleidingen in speciale tasjes, zodat ik ze – indien nodig – altijd terug kan vinden. De tasjes zijn kleurig, ze vallen op en ze zijn bijzonder. Ze zijn volledig gehaakt van cadeaulint. Van die versierlintjes die meestal samen met het cadeaupapier in de prullenbak belanden na afloop van een feest. Een oude dame – voorheen coupeuse – vond dat zonde. Ze vroeg aan iedereen die ze kende om cadeaulinten te bewaren.
Zij maakte er tassen van. Compleet met voering, ritsen en soms een binnenvakje. De draagbaarheid was jammer genoeg niet ergonomisch verantwoord: ook de ‘riem’ was gemaakt van cadeaulinten. Daarom kregen mijn exemplaren een andere – doch dankbare – functie. Die van mij zitten propvol met papier. Het zijn de enige tasjes die de zware last van al die handleidingen hebben overleefd.
Recente reacties