Wat een heerlijkheid is het dat ook hèt stijlicoon van 2011 van die momenten kent dat ze verfomfaaid in joggingbroek op het schoolplein staat. Nog fijner om te horen is dat zij zichzelf had beloofd om nooit, maar dan ook echt nooit, zo te eindigen als die moeders die onverzorgd op het schoolplein in alle haast hun kind naar de klas begeleiden. Want laten we wel wezen. Natuurlijk word je – net als ieder ander die voor het eerst mama wordt – de perfecte mama die werkt, het huishouden runt, de kinderen alle benodigde aandacht geeft en genoeg tijd over heeft voor haar eigen quality time. Maar natuurlijk kan je dat niet waarmaken. Het is niet dat ik geen pogingen doe. Ik probeer van alles in mijn ‘systeem’ te zetten. Maar dat handige systeem is zo veranderlijk met een baby in je buurt. Op het moment dat je denkt dat je alles goed op de rit hebt, besluit meneer op andere tijden te gaan drinken, slapen en spelen. Want ja, na 4,5 maand wil die kleine – net als zus – ook speelmomentjes. En dan moet je je eigen systeem weer ombouwen naar het nieuwe systeem. En ik heb vanmorgen net lopen uitleggen aan mijn mondhygiëniste dat tandenstoken net nooit in dat systeem past. Sommige dingen blijven gewoon altijd liggen. Nou ja, ik denk totdat ik moeder ben van schoolgaande kinderen. Maar dat zal ook wel onder de ijdele hoop vallen. Of niet helemaal in het nieuwe systeem passen. En welk systeem je ook hebt, en hoe strak je planning ook is, kinderen blijven kleine mensjes en dus niet altijd even makkelijk inplanbaar. Maar dat maakt het stiekem ook wel leuk en elke dag weer een verrassende dag. En nu moet ik alweer rennen. Dochterlief van school halen en lekker samen eten. Vandaag even niet op de overblijf. Sinterklaas was al druk genoeg. Samen eten zit niet in mijn systeem, maar is wel even gezellig en goed voor de rust van mijn kind (en voor mij).

Post Views: 637