Vandaag kwam het bericht dat Jimmy Karakusevic is overleden. Velen van jullie zullen hem niet kennen. Veel Alkmaarders wel. Hij richtte Birdland op – hèt Jazzcafé in Alkmaar. Hij deed niet alleen dat. Hij was ook verantwoordelijk voor de organisatie van het allereerste Jazzfestival dat Alkmaar kende. Toentertijd heel slim gepland in het weekend dat de klok werd verzet. Zodat je zaterdagnacht een uurtje langer kon doorfeesten. Voor mij was Birdland – vernoemd naar Charlie ‘Bird’ Parker – een begrip.

Ik was nog maar 16 jaar oud en toog op de fiets naar de stad. Ik ging voor het eerst uit. Niet naar het Waagplein, wel naar Birdland. Een Jazzcafé in een achterafstraatje midden in het centrum van Alkmaar.  Geen disco, zoals veel van mijn klasgenootjes prefereerden, maar live-muziek in een knus café. De keuze voor Jazz was voor mij geen vreemde. Mijn vader draaide regelmatig Jazz-elpees op de platenspeler die ik met geen vinger mocht aanraken. Ik groeide ermee op. Misschien voelde Birdland daarom wel zo vertrouwd.

Rosa King was een van mijn favorieten. Een topvrouw met een saxofoon en een keel waar je u tegen zegt. Haar enthousiasme was zo aanstekelijk. Sue Chaloner betoverde me met haar prachtige versie van ‘Natural woman’. Hans Dulfer blies me simpelweg omver. Jan Akkerman was ‘onze’ gitaarvirtuoos. Ronald Abrahams bracht de oh zo relaxte sfeer naar Birdland. Stuk voor stuk prachtige artiesten, bijeengebracht door Jimmy Karakusevic. En ja, af en toe speelde Jimmy zelf ook wel eens. In zijn eigen Birdland Houseband – overigens wisselend van samenstelling.

Birdland is al een tijd niet meer. Maar het leeft voort in mijn hart. Daarom bij deze: Jimmy bedankt. Voor alle mooie muziek die je hebt gegeven. En de wetenschap dat er niets boven live-muziek gaat.

Post Views: 2.906