Meerdere malen heb ik hem in mijn handen gehad. Als potentieel cadeautje. Of gewoon voor mezelf. Het is een dwarsliggertje. Zo’n klein boekje, waarbij je de lange zijde naar je toe houdt om hem te kunnen lezen. Met van dat bijbelpapier. Heerlijk. Maar steeds vond ik de prijs van € 19,95 te hoog.

Vandaag – ineens – lag hij daar. Bijna voor oud vuil in de bak ‘Afgeprijsd’ Ik aarzel geen moment.

“Wacht jij even hier?” sommeer ik dochterlief. “Mama, moet even snel iets betalen.”

Tevreden loop ik naar buiten. Met mijn ‘Stijlgids voor manieren, eten, drinken en kleding.

Niet dat ik alles volgens de etiquette doe hoor. Integendeel, zou ik bijna zeggen, maar dat gaat wat ver. Nee, mijn interesse komt voort uit een gebeurtenis uit mijn middelbare schooltijd. Uit de tijd dat ik verliefd was op het dragen van hoeden en petten. In die tijd had ik namelijk een docent Engels. Hij vond die kledingstijl van mij maar niks. Misschien is het handig te vertellen dat ik in die tijd een bescheiden punkmeisje was. En op een mooie dag, zat ik in de klas met een hoed op. Onder licht protest (want ja, anders mocht ik echt  de klas niet meer in) zette ik mijn hoed af. Maar ik zinde wel op wraak. De docent in kwestie vertelde mij namelijk dat het niet gepast is om binnenshuis een hoed te dragen. Dus toog ik – samen met een vriendin – naar de bibliotheek. Op zoek naar een boek over Etiquette. En inderdaad: volgens de Etiquette is het beleefd om hun hoed binnenshuis af te nemen. Voor vrouwen echter, is het beleefd om hun hoed binnenshuis op te houden. Daar had de docent geen weerwoord op. Maar leuk vond hij het niet.

Post Views: 677