‚Kan het bericht niet plaatsen’, vertelt Facebook me. In eerste instantie geef ik natuurlijk Facebook de schuld. Hij laadt niet goed. Pas dan kijk ik verder. Geen wifi. Nu heeft lief net een nieuwe laptop, dus ik verkeer luttele minuten in de overtuiging dat het aan zijn laptop ligt.
Dan hoor ik piepen. De babyfoons hebben geen verbinding. Dat gebeurt wel vaker, dus de alarmbellen gaan nog steeds niet rinkelen. Ik controleer mijn wifi-verbinding. Geen status. Ik achterhaal het wachtwoord en probeer opnieuw verbinding te maken. De lijst die ik normaal gesproken zie met alle wifi-verbindingen uit de buurt, blijft onzichtbaar. Net als onze eigen verbinding trouwens. Dan maar een kopje thee. Ik loop naar de keuken. Als ik een automatisme kijk ik naar de klok. Zwart. Langzamerhand dringt het tot me door. De stoppen zijn doorgeslagen. Vorige week het strijkijzer, welk apparaat zal nu de boosdoener zijn? Lief loopt naar beneden. Geen stoppen doorgeslagen. Het begint nu langzaam te dagen.
‚Volgens mij hebben de buren ook geen stroom.’ oppert lief.
‚Waar baseer je dat op?’
‚Bel ze even, dan weet je het zeker.’
Ik pak de telefoon en zoek het nummer op. Geen verbinding. Nee, natuurlijk niet. We hebben UPC met een kastje dat aan de stroom moet zitten om verbinding te kunnen maken. Net op dat moment komt de buurvrouw naar buiten.
‚Hebben jullie ook geen stroom?’
We babbelen even gezellig verder. Goed voor de socialisering is die stroomuitval wel. Ik kruip nog even achter mijn laptop, maar lief deelt mee dat ik hem beter kan uitschakelen. Om een overlaad te voorkomen. Dat is wel een goeie.
Ik besluit een kopje thee te zetten. Uit automatisme loop ik naar de waterkoker. Dom. Water in een pannetje werkt ook. Ik draai het gas open en druk het knopje in om het vuur aan te wakkeren. Fout.
‚Eh, lief? Hebben we nog ergens een aansteker?’
Het lukt en ik nestel me in de stoel onder het genot van een warm kopje thee.
‚Het zal we koud worden de komende dagen.’
‚Dagen? Ik dacht meer aan een uur, hooguit een paar uur.’
Door die opmerking realiseer ik me hoe afhankelijk we zijn van stroom. Geen verwarming want de ketel is uitgeschakeld, geen geld want de pinautomaten werken niet, geen tijd want alle klokken in huis zijn elektrisch en de batterij in mijn horloge is leeg.
Misschien is het dan nu tijd om daar eens over na te denken. Om spullen in huis te hebben voor als de stroom een paar dagen uitvalt. Niet extreem, maar simpele dingen kunnen het leven zonder stroom een stuk aangenamer maken. Zoals wat contant geld in huis, zaklampen ergens neerleggen waar ik ze ook daadwerkelijk weer terug kan vinden, een ouderwets opwindhorloge.
Recente reacties