De baas van mijn lief ligt sinds zaterdag in het ziekenhuis. In de drukste periode die ze ooit hebben meegemaakt. Dit betekent dat het team alle schouders eronder moet zetten om alles binnen de geplande tijd af te krijgen. Zo kwam het dat mijn lief zaterdagmorgen een telefoontje kreeg of hij zaterdag én zondag kon komen werken.
De zaterdag is bij ons altijd een strak geplande dag. Het was niet mogelijk om binnen een uurtje deze strakke planning om te gooien. Daarom moest lief op zondag werken. Op vaderdag. Gelukkig hoefde hij pas op 8.30 uur weg en is er even tijd voor de cadeautjes. Allemaal met de hand gemaakt.
Onwillekeurig denk ik terug aan mijn eigen jeugd. Aan mijn vader die als kok altijd werkte op zondag. Ook op vaderdag. Mijn met zorg en aandacht gemaakte cadeau’s kon ik nooit geven op het juiste moment. Op school bleef ik altijd stil als de juf vroeg hoe het was geweest op vaderdag. Ik bleef stil als andere kinderen vertelden hoe ze ontbijt op bed brachten. Ik zweeg als ze vertelden hoe leuk ze met hun vader hadden gespeeld.
Ja, vaderdag is belangrijk voor mij. Omdat ik weet hoe het is als je vader in je jonge jeugd maar weinig thuis was.
Recente reacties