(een zeldzame ziekte, deel 4)

Misschien had je het zelf al geconcludeerd. Misschien ook niet. Leukemie is geen zeldzame ziekte. Het komt veel vaker voor dan ons lief is. Maar waarom dan de titel: een zeldzame ziekte? Daar gaat een kleine geschiedenis aan vooraf.

Het begon als een vorm van anemie. Je zou het een voorloper kunnen noemen van de acute leukemie die is ontstaan bij mijn vader. Anemie betekent bloedarmoede. Dat betekent niet dat je te weinig bloed hebt, maar dat je een tekort hebt aan hemoglobine (Hb) in je bloed. Dat zegt natuurlijk nog niet zoveel. Hemoglobine is een rood eiwit in het bloed dat zuurstof en koolstofdioxide in het bloed transporteert. Hemoglobine bevindt zich in de rode bloedcellen. Als deze waarde te laag is, dan kun je je erg moe voelen en kortademig zijn. De vorm die mijn vader heeft, is een zeer zeldzame vorm die voornamelijk voorkomt in Afrikaanse landen bij mensen met een donkere huidskleur en zeer zelden in ‘witte’ landen. Bij mijn weten (en mijn familiare kennis loopt tot aan mijn bedovergrootvader) zijn er geen donkere genen in ons bloed. Maar je weet nooit natuurlijk…

Leukemie komt meestal voor in de witte bloedcellen. Het groeiproces van de witte bloedcellen wordt ernstig verstoord, waardoor de cellen niet goed uitrijpen. Eigenlijk worden die cellen nooit volwassen en blijven ze altijd klein en (peuter)puberen. Dat gaat natuurlijk niet goed. Bij mijn vader zijn de witte bloedcellen goed, maar zijn het de rode bloedcellen die niet goed uitrijpen.

Met een chemokuur maken ze alle leukocyten stuk. Dat zijn de cellen waar de kanker in zit. Het beenmerg wordt op die manier gedwongen om op eigen kracht weer nieuwe cellen aan te maken. Op de juiste manier. Dat betekent dat – wanneer je na de eerste sessie naar huis mag – helemaal vrij bent van de leukemie. Daarna volgen er nog twee sessies om de gezonde cellen te kunnen behouden en de leukemie voor lange tijd uit te kunnen bannen. Maar zover zijn we nog lang niet.

De eerste sessie is net begonnen. Het infuus zit erin. Hij krijgt twee kuren tegelijkertijd toegediend via een infuus. De ene kuurt duurt drie dagen en de andere 7 dagen. Het toedienen van de medicatie valt mee. Lichamelijk, maar ook geestelijk, is er nog weinig verandering. Maar dat hebben de artsen ons ook verteld. De kuur zelf valt mee, pas als het lichaam moet vechten te overleven, dan wordt het zwaar.